2 Nisan 2014 Çarşamba

Yaktığı mumda,gölgesi önüne düşen zat!

Yalancının mumu misali,guneş var,yok gibi,
Zat, baharını gölgede karşılar,
Gölgede hem üşür,hem de güneşin,onu da bir gun aydınlatıcağına ınanır.
Ama gölgede onu ısıtacak tek sey yalanları olur,
Isınır mumlarıyla.
Biri gelir, muma üfler,söndürür..
Gölge de gider,Bir tutam ışıkta..
Karanlık bır resımde,sadece yüzü gözükür..
Gören yüzünü aydınlık sanır,
Ama gri aydınlık yaratan bir renk degildir..
kafasını bir yere yaslar,öyle bakar!

Hiç yorum yok: