yorulmuşum... 5 yılın sonunda nihayet yüreğimden atabildiğim bir lanet sonrası yine aynı boku yiyorum. kendi elimle saplıyorum oku yüreğime. doymayayım salaklığıma... şarkıların ilaç olmadığını öğrendiğim halde, kendimi paralasam da sevmeyenin sevmeyeceğini bildiğim halde, kimsenin bedeninde ateşimi söndüremediğimi öğrendiğim halde, en önemlisi sevmeyenin sevmeyeceğini bildiğim halde hâlâ bu gerizekalılık niye?!?
şekerpare, bekçi cumali'yi sevdi ama adı üstünde, "türk filmi" lan bu!.. (ibo bu laf sana!:)
yalnızlık, "aşık olunmaması gereken birine aşık olmak" ile kader haline getiriliyor çünkü...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder